เมื่อไม่นานมานี้เพื่อนรักของฉันเลิกกับแฟนมา
พอฉันรู้ ฉันก็เริ่มคิดว่าจะทำยังไงดี..

ฉันเห็นข้อความในบลอคของเธอก่อนหน้านั้น
ฉันก็เริ่มเอะใจถึงบางสิ่ง สิ่งที่ฉันอาจกลัวว่ามันจะเกิด
หรืออยากให้มันเกิดฉันไม่อาจรู้ได้
แต่สิ่งที่ฉันรู้คือฉันไม่อยากให้เธอเสียใจ
ที่ฉันทำได้คือการนิ่งเฉย
ฉันไม่สามารถทำอะไรได้กับข้อความและความรู้สึกนั้น
สิ่งที่เรียกว่า การพูดไม่ออก ฉันรู้สึกถึงตรงนั้น
แล้วสิ่งที่ฉันกลัวมันก็เกิดขึ้นจริงๆ
ข้อความที่ส่งมา บอกฉันถึงสิ่งหนึ่ง..
สิ่งที่ทำให้ฉันรู้ว่าจะทำอย่างไร
ฉันบอกกับตัวฉันเองว่าฉันจะไม่ทำอะไร
ถ้าเธอร้องไห้ฉันจะเงียบและร้องไห้ไปกับเธอ
ถ้าเธอหัวเราะฉันจะหัวเราะไปกับเธอ
ถ้าเธออยากระบาย ฉันจะเงียบคอยฟังและตอบรับเธอ
ฉันรู้ถึงสิ่งที่เธอต้องการ
ยามที่คนเราเสียใจกับบางสิ่ง..บ่อยครั้งที่อยากอยู่คนเดียว
เธอผ่านช่วงเวลานั้นมาแล้ว
และฉันก็มั่นใจ ว่าในความเงียบที่เธอผ่านมานั้น
หากเธอได้คิดถึงฉันสักเสี้ยวหนึ่ง นั่นแสดงว่า
ฉันได้ทำหน้าที่เพื่อนของฉันได้อย่างสมบูรณ์แล้ว..
ในตอนนี้ฉันไม่มีอะไรจะปลอบโยนเธอ
หากทำได้ฉันอยากจะกอดเธอ
ฉันจะคอยกอดเธออย่างอ่อนโยนในทุกๆที่เมื่อเธอต้องการ
จนถึงตอนนี้เมื่อเธอเข้มแข็งขึ้น
ฉันอยากให้เธอมองสิ่งรอบตัวแล้วเริ่มสนุกไปกับมัน
ส่วนตัวฉันจะอยู่ในเศษส่วนหนึ่งของทุกๆสิ่งเพื่อเธอ
หากโลกหมุนไปด้วยความรัก ตัวฉันจะคอยอยู่อีกฟากหนึ่ง..
เมื่อความรักสลายลง ฉันจะเดินเข้าไปเพื่อให้โลกของเธอหมุนต่อไปเอง...

..I For You..